Blog_offers

Βρίσκεστε Εδώ:

10 κανόνες ασφαλείας που οι γονείς πρέπει να διδάξουν στα παιδιά τους

Medium_walking-safe-to-school-9-juniorsclub

1. Μην γράφετε το όνομα και το επώνυμο του παιδιού σας πάνω στα πράγματα του, καθώς κατά αυτόν τον τρόπο μπορεί να μάθει κάποιος άλλος το όνομά του. Αν ένας άγνωστος μιλήσει στο παιδί και του απευθυνθεί με το όνομα του, θα του δείξει αμέσως εμπιστοσύνη και μπορεί στη συνέχεια να χειραγωγήσει το παιδί.
Είναι καλύτερα να γράφετε πάνω στις ετικέτες το τηλέφωνό σας, για την περίπτωση που χαθεί π.χ. η τσάντα ή το κουτί από το κολατσιό.


2. Μαθαίνουμε τα παιδιά μας να μην μπαίνουν σε ξένα αυτοκίνητα και αυτό είναι σωστό. Αφήστε το παιδί να μάθει και έναν άλλο κανόνα: αν σταματήσει κοντά του ένα αυτοκίνητο ή το ακολουθεί από πίσω, και κάποιος μέσα από το αυτοκίνητο θέλει να τραβήξει την προσοχή του, θα πρέπει να γρήγορα να τρέξει μακριά προς την αντίθετη κατεύθυνση της διαδρομής.
Αυτό θα βοηθήσει το παιδί να κερδίσει χρόνο και να ζητήσει βοήθεια.


3. Αν ένας άγνωστος προσφερθεί να πάει το παιδί στο σημείο όπου τον περιμένει η μαμά ή ο μπαμπάς, το παιδί πρέπει να ζητήσει να πει το όνομα των γονιών του και τον κωδικό ασφαλείας. Σκεφτείτε μαζί με το παιδί σας μια φράση κωδικό για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, αν ξαφνικά ζητήσετε από κάποιον γνωστό σας για να συνοδέψει το παιδί από το νηπιαγωγείο ή το σχολείο. Ο κωδικός ασφαλείας θα πρέπει να είναι κάτι απροσδόκητο που θα είναι αδύνατο σε κάποιον να το μαντέψει, για παράδειγμα, «γούνινο πορτοκαλί.»


4. Χάρη στα δεδομένα του GPS, μπορεί να εμφανίζει τις συντεταγμένες του τηλεφώνου του παιδιού σας και το επίπεδο φόρτισης της μπαταρίας


5. Το παιδί μπορεί να φορέσει gadget με κουμπί πανικού
Υπάρχουν στην αγορά gadgets με κουμπί πανικού, όπως ρολόι, μπρελόκ, βραχιόλι ή μενταγιόν. Οι γονείς μέσα από μια ειδική εφαρμογή κινητού μπορούν να εντοπίσουν την τοποθεσία του παιδιού και αν πατήσει στο κουμπί, οι γονείς λαμβάνουν ένα σήμα ή ενεργοποιείται μια υπηρεσία ασφαλείας


6. Πείτε στο παιδί σας ότι αν τον αρπάξει κάποιος άγνωστος, μπορεί και πρέπει να γίνει «κακό παιδί»: να δαγκώσει, να κλωτσήσει, να προκαλέσει αμυχές και να προσελκύσει την προσοχή με οποιοδήποτε κόστος, ακόμη και αν είναι πολύ τρομακτικό. Πρέπει να φωνάξει δυνατά: «Δεν τον ξέρω! Θέλει να με πάρει μακριά!»


7. Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι οι άγνωστοι μπορεί να πείσουν, όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες, γι “αυτό είναι σημαντικό να πάνε γρήγορα μακριά σε ασφαλή απόσταση μετά από 5-7 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη μιας συζήτησης. Πρέπει να σταθεί έχοντας μια απόσταση από έναν ξένο 2-2,5 μέτρα. Αν πλησιάσει, θα πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω. Μαζί με το παιδί σας κάντε αναπαράσταση την κατάσταση, δείξτε μια απόσταση 2 μέτρων και προειδοποιήστε ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης θα πρέπει να τηρούνται οι αποστάσεις.


8. Μάθετε στο παιδί σας να περιμένει το ασανσέρ δίπλα στον τοίχο για να βλέπει όλους όσους τον πλησιάζουν. Και αν ένας άγνωστος ή κάποιος γνωστός υπό οποιοδήποτε πρόσχημα προσφερθεί να πάει μαζί του στο ασανσέρ, τότε πρέπει να προσποιηθεί ότι ξέχασε κάτι. Αν κάποιος προσκαλέσει το παιδί να μπει μέσα, τότε η καλύτερη επιλογή είναι να απαντήσει ευγενικά ότι οι γονείς του επιτρέπουν να μπαίνει μέσα στο ασανσέρ μόνος του ή μόνο με γείτονες. Αν ο άγνωστος προσπαθήσει να βάλει το παιδί με το ζόρι στο ασανσέρ ή του κλείσει το στόμα, θα πρέπει να παλέψει, να ουρλιάξει και να δαγκώσει.


9. Αν στην ερώτηση «Ποιος είναι;» δεν απαντάει κανείς ή δεν φαίνεται κανένας από το ματάκι, το παιδί δεν πρέπει να ανοίξει την πόρτα ακόμα και ελάχιστα για να δει ποιος είναι. Το παιδί δεν πρέπει να λέει ότι οι γονείς λείπουν από το σπίτι, ακόμη και αν ο άγνωστος παρουσιάζεται ως φίλος ή κάποιος υπάλληλος. Αν είναι πολύ επίμονος και προσπαθεί να μπει στο σπίτι, το παιδί πρέπει αμέσως να καλέσει τους γονείς ή τους γείτονες.


10. Προειδοποιήστε το παιδί σας για το γεγονός ότι στο σημερινό κόσμο, οι εγκληματίες μπορούν να βρουν τη λεία τους μέσω του Διαδικτύου, και δεν είναι πάντα «ο Μιχαλάκης από το γειτονικό σπίτι». Μια αθώα συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει και ένας επικίνδυνος άνθρωπος. Εξηγήστε ότι δεν μπορούν να μοιράζονται με ξένους, ακόμη και τα παιδιά, τον αριθμό τηλεφώνου, τη διεύθυνση, το όνομα, και να στέλνουν φωτογραφίες για να πουν πότε και πού θέλουν να πάνε βόλτα. Και πόσο μάλλον να μην δεχτούν να κάνουν βόλτα με κάποιον άγνωστο.


Πηγή: ipaideia.gr
 

« Επιστροφή